نیندازد زکف بحر قبولش جنس مردودی

نقابی در میان اسث از غباریش وپس اینجا

غبار خاطر تیغت چرا شدکوچه زخمم

که جزخونابه حسرت نمی باشد عسس اینجا

به دوش موج دارد نازبالش خارو خس اینجا

درتن ره نقش پا هم دارد از امید منشوری

نبیند داغ محرومی جبین هیچ کس اینجا