که خشکاری به چشم حرص این انبان شود پیدا

تمیز لذت دنیا هم آسان نیست ای غافل

چوطفلان خون خوری یک عمر تادندان شودپیدا

سحرتا شام باید تک زدن چون آفتاب اینجا

سحاب کشت ما صد ره شکافد چشم گریانش

که گندم یک تبسم با لب خندان شود پیدا

تلاش موج درگوهر شدن امید آن دارد