عیوب آید برون تاگل کند حسن کمال اینجا

که گرد ساحلی زبن بحر بی پایان شود پیدا

جنون هم جهدها بایدکه دامانش به چنگ افتد

دری صد پیرهن تا پیکر عریان شود پیدا

کلف بی پرده گردد تا مه تابان شود پیدا

پریشان است از بی التفاتی ، سبحه الفت

ز دل بستن مگر جمعیت باران شود پیدا