فقر درکسوت اظهار هنر رسوایی ست

به هوس بیضه شکستن نکند پر پیدا

دیده منتظران تو به صدکوشش اشک

روغنی کرد ز بادام مقشر پیدا

آخرآیینه نمدکرد ز جوهرپیدا

شخص تمثال دمید از هوس خودبینی

چه نمود آینه گرکرد سکندر پیدا