اگر در آینه بینی جمال یکتا را

ز جوش صافی دل ، جسم ، جان تواند شد

به سعی شیشه پری کرده اند خارا را

به غیر عکس ندانم دگر چه خواهی دید

به ففر تکیه زدی بگذر از تملق خلق

به مرگ ریشه دواندی درازکن پا را

چه سان به عشرت واماندگان رسی بیدل