جنون افشاند بر ویرانه ام دامان صحرا را

درین محفل سراغ گوشه امنی نمی یابم

چو شمع آخرگریبان می کنم نقش کف پا را

کف خاکی ندارم قابل تعمیر خودداری

به غیر از نیستی لوح عدم نقشی نمی بندد

اگر خواهی نگردی جلوه گر آیینه کن ما را

ندارد حال ما اندیشه مستقبل دیگر