اقامت تهمتی در محفل کم فرصت هستی

تب شوق کسی در رقص دارد نبض دریا را

خموشی غیر افسودن چه گل ریزد به دامانت

اگر آزاده ای با ناله کن پیوند اعضا را

چو عکس ازخانه آیینه بیرون گرم کن جا را

مآل شعله هم داغ است گرآسودگی خواهی

به صدگردن مده ازکف جبین سجده فرسا را