به هوش آتا به این آهنگ مالم گوش تمییزت

که چون آتش زپا افتد به خاکستر دهد جا را

غبار ماضی و مستقبل از حال تو می جوشد

در امروز است گم گر واشکافی دی و فردا را

که در چشم غلط بینت چه پنهانی ست پیدا را

به این کثرت نمایی غافل ازوحدت مشو بیدل

خیال آیینه ها درپیش دارد شخص تنها را