روزی دو زین بضاعت مردن کفیل هستی ست

حیف است پست گیرید معراج پشت پا را

چشم طمع مدوزید برکیسه خسیسان

باورنمی توان داشت سگ نان دهد گدا را

برگ معاش ماکرد تقدیرخونبها را

در چشم کس نمانده ست گنجایش مروت

زین خانه ها چه مقدار تنگی گرفت جا را