برگ معاش ماکرد تقدیرخونبها را

چشم طمع مدوزید برکیسه خسیسان

باورنمی توان داشت سگ نان دهد گدا را

روزی دو زین بضاعت مردن کفیل هستی ست

در چشم کس نمانده ست گنجایش مروت

زین خانه ها چه مقدار تنگی گرفت جا را

از دستبرد حاجت نم در جبین نداریم