که عکس ، تنگ برآیینه کند جا را

سلامت آینه اعتبار امکان نیست

شکسته اند به صد موج رنگ دریا را

صفای دل به کدورت مده ز فکر دویی

برون لفظ محال است جلوه معنی

همان زکسوت اسما طلب مسما را

رسیده ایم ز اسما به فهم معنی خویش