پرده طاقت زلیخا را

نیست بی بال اسم پروازش

کس ندید آشیان عنقا را

عصمت حسن یوسفی زد چاک

می کشد پنبه هرسحرخورشید

تا دهد جلوه داغ دلها را

جاده هرسوگشاده است آغوش