غبارم را ندانم در چه عالم افکند یارب

که این یک مصرع پیچیده موزون کردصحرارا

به قدر وسعت است آماده استعداد ننگی هم

بلندی ننگ چین بردامن افزون کرد صحرارا

غم آزادیی کز شهر بیرون کرد صحرا را

به کشتی از دل مایوس باید بگذرم بیدل

شکست این آبله چندان که جیحون کردصحرا را