که وهم بی سر وپایی برد از خود جدا ما را

دوروزی فرصت آموزد درود مصطفا ما را

که پیش از مرگ در دنیا بیامرزد خدا ما را

درتن صحراکجا با خویش فتد اتفاق ما

به گردشخانه چرخیم حیران دانه چندی

غبارما مگربیرون برد زین آسیا ما را

اگر امروز دل با خاک را ه مرتضی جوشد