کند محشورفردا فضل حق با اصفیا ما را

به گردشخانه چرخیم حیران دانه چندی

غبارما مگربیرون برد زین آسیا ما را

اگر امروز دل با خاک را ه مرتضی جوشد

به حرف و صوت ممکن نیست ازعالم برون جستن

چه سازدکس ، زگنبد برنمی آرد صدا ما را

زسعی دست وپا آیینه مقصد نشد روشن