به عریانی کسی آگه نبود از حال ما بیدل

حنا بسته ست این یک قطره خون سر تا به پا ما را

ز دل امید الفت بود با هسر ناامیدیها

به این بیگانه هم گاهی نکردند آشنا ما را

چه رسوایی که آمد پیش در زیر قبا ما را