گر از دیر وارستیم شوق عبه پیش آمد

غباریم وتپیدن ازکف ما می برد ما را

به گلزاری که شبنم هم امید رنگ بو دارد

نگاه هرزه جولان بی تمنا می برد ما را

تک وپوی نفس یارب کجاها می برد ما را

به یستیهای آهنگ هلب خفته ست مفراجی.

نفس گر واگذارد، تا مسیحا می برد ما را