چو فریاد جرس ماییم جولان پریشانی

چوگوهر موج ما بیرون دریا می برد ما را

ندارد شمع ما را صرفه سیر محفل امکان

نگه تا می رود ازخود به یغما می برد ما را

به هر راهی که خواهد بی خودیها می برد ما را

جنون می ریزد از ما رنگ آتشخانه عالم

به هرجا مشت خاری شد تقاضا می برد ما را