پرافشانی به طوف بال عنقا می برد ما را

همان چون سایه ما و سجده شکرجبین سایی

که تا آن آستان بی زحمت پا می برد ما را

ز وحشت شعله ما مژده خاکستری دارد

ندارد نشئه آزادی ما ساغر دیگر

غبار دامن افشاندن به صحرا می برد ما را

مدارایی به یاران می کند تمکین ما، ورنه