شکست رنگ از این محفل چومینا می برد ما را

ندارد نشئه آزادی ما ساغر دیگر

غبار دامن افشاندن به صحرا می برد ما را

مدارایی به یاران می کند تمکین ما، ورنه

نه گلشن را زما رنگی نه صحرا را زماگردی

به هرجا می برد شوق تو بی ما می برد ما را

گداز درد توفان کرد، دست از ما بشو بیدل