کسی تا چند بیدل کلفت تعمیر بردارد

که آه از بی بری نبودکه موزون می کند ما را

شبستان معاصی صبح رحمت آرزو دارد

همین رخت سیه محتاج صابون می کند مارا

فشار بام و در از خانه بیرون می کند ما را