سراغ ازنفس ماکنید مسکن ما را

چواشک بی سر و پایی جنون شوق که دارد

زکف نداد دویدن عنان دیدن ما را

رسیده ایم ز هر دم زدن به عالم دیگر

سیاه روزی شمع آشکار شد زتامل

به پیش پا چه بلایی ست طبع روشن ما را

کجا رویم که بیداد دل رسد به شنیدن