اگر می دید معراج ز پا افتادن ما را

گهر دارد حصارآبرو در ضبط امواجش

میندازید ز آغوش ادب پیراهن ما را

فلک در خاک می غلتید از شرم سرافرازی

به اشک افتادکار آه ما از پیش پا دیدن

ز شبنم بال ترگردید صبح گلشن ما را

هوس هر سو بساط ناز دیگر پهن می چیند