زآب زندگی تا بگذرد تشویش رعنایی

به گاو چرخ نتوان پاک کردن خرمن ما را

چوماهی خارخار طبع درکار است و ما غافل

که برامواج پوشانده ست گردون جوشن ما را

خم وضع ادب پل کرد دوش وگردن ما را

به حرف وصوت تاکی تیره سازی وقت مابیدل

چراغ چارسومپسند طبع روشن ما را