از بس خطت به سایه نشاند آفتاب را

عالم تصرف بد بیضاگرفته است

اعجاز دیگر است ز رویت نقاب را

امروز در قلمرو نظاره نور نیست

فیض بهار لغزش مستانه بردنی ست

در شیشه های آبله می کن گلاب را

اجزای ما جو صبح نفس پرور است و بس