ما بیخودان به غفلت خ د پی .نبرده ایم

در شیشه های آبله می کن گلاب را

اجزای ما جو صبح نفس پرور است و بس

شیرزه کرده اند به باد این کتاب را

چشم آشنانشدکه چه رنگ است خواب را

در طینت فسرده صفاهاکدورت است

آیینه می کند همه زنگار آب را