زین خانه یک دو دم ز نفس پیشتر برآ

جسم فسرده نیست حریف رسایی ات

بشکسته طرف دامن سنگ ای شرر برآ

تا جان بری زآفت بنیاد زندگی

ناصافی دلت غم اسباب می کشد

آیینه صندلی کن و از دردسر برآ

کثرت ، جنون معاملگیهای وحدت است