عبرتی بسته ست محمل برشکست رنگ شمع

هرقدر بر خویشتن تنگی ازین منرل برآ

نقش کارآسمان عاری ست ز رنگ ثبات

گررگ سنگت کند چون بوی گل زایل برآ

کای به خود وامانده در هررنگ ازاین محفل برآ

تا دو عالم مرکز پرگارتحقیقت شود

چون نفس یک پر زدن بیدل به گرد دل برآ