خاطرت گرجمع شداز هردوعالم فارغی

گرتوهم ازخود برون آیی به این عنوان برآ

اوج اقبال جهان راپایه فرصت کجاست

گوسرشکی چند بر بام سر مژگان برآ

قطره واری چون گهر زین بحر بی پایان برآ

در جهان بی خبر شرم ازکه باید داشتن

دیده بینا ندارد هیچکس ، عریان برآ