قطره واری چون گهر زین بحر بی پایان برآ

اوج اقبال جهان راپایه فرصت کجاست

گوسرشکی چند بر بام سر مژگان برآ

خاطرت گرجمع شداز هردوعالم فارغی

در جهان بی خبر شرم ازکه باید داشتن

دیده بینا ندارد هیچکس ، عریان برآ

اقتضای دور این محفل اگر فهمیده ای