در جهان بی خبر شرم ازکه باید داشتن

گوسرشکی چند بر بام سر مژگان برآ

خاطرت گرجمع شداز هردوعالم فارغی

قطره واری چون گهر زین بحر بی پایان برآ

دیده بینا ندارد هیچکس ، عریان برآ

اقتضای دور این محفل اگر فهمیده ای

چون فراموشی به گرد خاطر یاران برآ