گر نه ای قانع تو هم بیتاب ابن وآن برآ

دعوی فضل و هنر خواریست درابنای دهر

آبرو می خواهی اینجا اندکی نادان برآ

عالمی در امتحانگاه هوس تک می زند

تا نگردی پایمال منت امداد خلق

بی عرق گامی دوپیش از خجلت احسان برآ

از فسردن ننگ دارد جوهر تمکین مرد