لغزش مستانه خوش است آبله پیمانه برآ

چرخ کلید در دل وقف جهادت نکند

اره صفت گو دم تیغت همه دندانه برآ

نیست خرابات جنون عرصه جولان فنون

کرده فسون نفست ، غره عشق وهوست

دود چراغی که نه ای از دل پروانه برآ

تا ز خودت نیست خبر درته خاکست نظر