جهان وعظ است لیکن گوش می باید نصیحت را

سر خوان هوس آرایش دیگر نمی خواهد

چو گردد استخوان بی مغز دعوت کن سعادت را

من و ما، هرچه باشد رغبتی ونفرتی دارد

به عزت عالمی جان می کند اما ازین غافل

که در نقش نگین معراج می باشد دنائت را

به تسلیمی است ختم اعتبارات کمال اینجا