مپندارید عاشق شکوه پردازد ز بیدادش

که در نقش نگین معراج می باشد دنائت را

به تسلیمی است ختم اعتبارات کمال اینجا

ز مهر سجده آرایید طومار عبادت را

که لب واکردن امکان نیست زخم تیغ الفت را

درین صحرا همه گر از غباری چشم می پوشم

عرق آیینه ها بر جبهه می بندد مروت را