گرد ما راکه نشسته ست به راه طلبت

جرس آبله بیرون دهد آواز چرا

جذب حسنت گره از بیضه فولادگشود

دیده ما به جمال تو نشد باز چرا

به خرامی نتوان کرد سرافراز چرا

دل به دست تو وما ازتو، دگر مانع کیست

خودنمایی نکند آینه آغاز چرا