قمری یک سروباش وعندلیب یک چمن

از وطن یکباره گشتی اینقدر غافل چرا

زین قفس تا آشیانت نیم پروازست و بس

بال همت برنمی افشانی ای بسمل چرا

می شوی پروانه گرد شمع هرمحفل چرا

ابر اینجا می کند ازکیسه دریا کرم

ای توانگر برنیاری حاجت سایل چرا