پی امتحان چو سحر دودم به هوا رقم نزدی چرا

به متاع قافله هوس چونماند الفت پیش وپس

دم نقد مفت توبودو بس ، دو سه روزکم نزدی چر ا

خط اعتبار غبار هم به جریده تو نبودکم

نتوان چوبیدل هرزه فن به هزارفتنه طرف شدن

نفسی ز آفت ما ومن به درعدم نزدی چرا