چو خاربن سرمجنون زدهست چنگ به صحرا

فشاند محمل نازت گل چه رنگ به صحرا

که گرد می کند آیینه فرنگ به صحرا

به خاک هم چه خیال است دامنت دهم ازکف

کجاست شور جنونی که من ز وجد رهایی

چوگردباد به یک پا زنم شلنگ به صحرا

ز جرات نفسم برق ناز عرصه امکان