کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 105

همی گفت گر زن زغم بیهش است

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 102

    پراندیشه شد مرد مهتر نژاد

    #
  2. 103

    سراپای زن راهمی بنگرید

    #
  3. 104

    پرستندگان را بر او بدید

    #
  4. 105

    همی گفت گر زن زغم بیهش است

    انتخاب‌شده
  5. 106

    پرستنده باری چرا خامش است

    #
  6. 107

    اگر خود سرشکست در چشم اوی

    #
  7. 108

    سزیدی اگر کم شدی خشم اوی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 105 از «بخش ۲۵ - چو خورشید گردنده بی رنگ شد...» است.