بینوایی بین که در همرازی درس جنون

احتیاطی کن کمند ناله شبگیر را

ساده دل ازکبر دانش ، ترش رویی می کشد

جوهر اینجا چین ابرو می شود شمشیر را

سرمه شد بخت سیاهم حلقه زنجیررا

در بیابان تحیر نم ز چشم ما مخواه

بی نیاز از اشک می دان دیده تصویر را