خواب ما افسانه فهمید آن همه تعبیر را

در بیابان تحیر نم ز چشم ما مخواه

بی نیاز از اشک می دان دیده تصویر را

وعظ مردم غفلت ما را قوی سرمایه کرد

در محبت داغدارکوشش بی حاصلم

برق آه من نمی سوزد مگرتاثیررا

نقش هستی سرخط لوح خیالی بیش نیست