این طلا بی پرده دارد جوهر اکسیر را

کلبه مجنون چوصحرا ازعمارت فارغ است

بام و در حاجت نباشد خانه زنجیر را

رنگ زردما عیار قدرت عشق است وبس

ما تحیرپیشگان را اضطراب دیگر است

پرزدن در رنگ خون شد بسمل تصویر را

آسمان باآن کجی شمع بساطش راستی است