حلقه چشم کمان نظاره داند تیر را

ما تحیرپیشگان را اضطراب دیگر است

پرزدن در رنگ خون شد بسمل تصویر را

آسمان باآن کجی شمع بساطش راستی است

کوشش بی دست و پایان از اثر نومید نیست

انتظار دام آخر می کشد نخجیر را

جسم کلفت خیز در زندان تعمیرت گداخت