از شکستن قفل کن این خانه دلگیر را

کوشش بی دست و پایان از اثر نومید نیست

انتظار دام آخر می کشد نخجیر را

جسم کلفت خیز در زندان تعمیرت گداخت

عرض هستی در خمار انفعال افتادن است

گردش رنگ است ساغر مجلس تصویر را

بسمل ما بسکه از ذوق شهادت می تپد