بسمل ما بسکه از ذوق شهادت می تپد

از شکستن قفل کن این خانه دلگیر را

عرض هستی در خمار انفعال افتادن است

گردش رنگ است ساغر مجلس تصویر را

تیغ قاتل می شمارد فرصت تکبیر را

وحشت مجنون ما را چاره نتوان یافتن

حلقه کرد اندیشه ضبط صدا زنجیر را