به وهم اینقدر چند خوابیدنت

ز هذیان مده رنج ، تعبیر را

گرفتار وهم است آزادی ات

صدا می کشد بار زنجیر را

برآر از بغل پای در قیر را

زروی ترش عرض پیری مبر

تبه می کند سرکه ین شیر را