خم قامتت این صلا می زند

برآر از بغل پای در قیر را

زروی ترش عرض پیری مبر

تبه می کند سرکه ین شیر را

که بر طاق نه ذوق شبگیر را

به هرجا مخاطب ادا فهم نیست

برین ساز بشکن بم وزیر را