ورنه رحمی نیست بر عریان تنان شمشیر را

علم در هر طبع سامان بخش استعداد اوست

تا به خون برده ست جوهر موکشان شمشیر را

گر امان خواهی زگردون سربه جیب خاک دزد

دستگاه آیینه بیباکی بدگوهر است

می کند آب اینقدر آتش عنان شمشیر را

خون صیدم از ضعیفی یک چکیدن وار نیست