می کندگاهی سپرگاهی کمان شمشیر را

هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را

می کندچون موج گوهر بی زبان شمشیر را

سرکشی وقف تواضع کن که برگردون هلال

تا به خود جنبی سپر افکنده خاکی و بس

گو بیاویزد غرور از آسمان شمشیر را

بسمل آهنگان ، تسلیمت مهیا کرده اند